Ik moet haar begrijpen maar hoe kan dat als zij mij niet eens begrijpt…..

Mijn bazinnetje heeft even niet zoveel tijd om de leuke anekdotes, die ik beleef, op te schrijven. Ik doe mijn best zodat de weblog druk bezocht word maar het het mag niet baten. Ze maakt wel voortdurend foto’s van mij, waar ik een beetje tureluurs van word en ik krijg pijn aan mijn ogen van de felle rode lamp. Ik mag niet zitten en lopen zoals ik wil, nou ja zitten, het liefst wil ik spelen, rennen en dat apparaat aanvallen want daar hangt een koordje aan wat ik erg interessant vind. Het koordje beweegt zo leuk, blijft aan mijn nageltjes hangen waardoor er rafels ontstaan en dat is nog leukerder. Maar als ik dat doe dan krijg ik een tik op mijn snoetje of ik hoor een hard geluid waar ik een beetje bang van word, ik ga dan een paar stapjes achteruit. Ik snap het niet, ik wil spelen en ontdekken, dan doen kittens en ik ben nu eenmaal een kitten. Ik denk dat mijn bazinnetje niet helemaal begrijpt hoe ze met mij om moet gaan. Ze moet zich wel gaan inleven in het gedrag van een kitten of een cursus gaan volgen anders komt ze nog voor verassingen te staan. MIAUW-HI :0)

____________________________________________________________________________________________________________

Tekst: © Sjuul – 2007

Hallo

Miauw,

Ik ben Sjuul, een rode kater, van de Stichting Redcat. Ik heb een tijdje bij een gastgezin,

Monique, gewoond en zij noemde mij Wiebeltje omdat ik nóg niet zo goed op mijn pootjes kon staan. Ze zeggen dat ik

10 weken ben maar volgens Monique en mijn nieuwe bazinnetje ben ik jonger dan 10 weken.

Ik ben bij Monique gekomen omdat ik het Eindhovens Dagblad heb gehaald. Er was een tas met drie kittens op een galerij

van een flat gevonden. De andere twee kittens werden gauw geplaatst maar ikke, de rooie, had nog géén

veilig plekje bij een vast baasje. Monique heeft mij liefdevol verzorgd samen met drie andere katten, Mozes, Fix en een z/w kater.

Ik heb bij mijn nieuwe bazinnetje 1,5 dagje moeten wennen. Ik zocht allerlei verstopplekjes waardoor mijn nieuwe bazinnetje en de buuf

mij moesten gaan zoeken. Uiteindelijk vonden ze mij, helaas, maar het plezier van de druktemakerij van beiden genoot ik volop. Ze hebben

op dit moment mijn verstopplekjes in de gaten, ben mij aan het voorbereiden voor een nieuw plekje.

Ik lig nu momenteel op een knuffeldeken op de stoel onder de eettafel. Ik hou daar alles in de gaten, af en toe vallen mijn oogjes dicht

omdat ik erg moe word van alle indrukken en speeltjes. Er zijn zoveel speeltjes dat ik géén keuze kan maken, daarbij kèn ik mijn grenzen

nóg niet want ik ga maar door met rennen en spelen. Ik kan mezelf prima vermaken en doe goed mijn best zodat mijn nieuwe

bazinnetje mij een leuke rode kater gaat vinden, in de hoop dat ik niet wéér ergens té vondeling word gelegd. ;-(

Oja, ik heb nóg iets leuks gevonden, als mijn bazinnetje in bed ligt dan zie ik van alles bewegen onder de dekens,

ik val haar voeten en armen aan. Ren, spring, over, op, onder en in het bed. Meestal doe ik dat midden in de nacht! Ach, jaaa, miauw,

ze moet weten dat ze mij in huis heeft gehaald en dat ik een dondersteentje ben. Monique heeft haar daar volop op voorbereid

en ik moet dat natuurlijk waar maken.

Zo, genoeg gemiauwd, ik ga mijn oogjes weer even dicht doen en ga een nieuw poezenverhaal verzinnen.

Miauw, als jullie mij willen bekijken dan moeten jullie even een afspraak met mijn bazinnetje maken want ik heb zo mijn slaap & speeluurtjes. Daarbij moet ik ook niet té veel mensen om mij heen hebben omdat ik tóch nog een beetje moet wennen, gezien de gebeurtenissen in mijn korte leventje.

Sjuul

___________________________________________________________________________________________________________

Tekst: © Sjuul – 2007 Beeld: © Annemarie Vriends – 2007 / Publicatie: Tekst in de nieuwsbrief van Januari 2008 van Stichting RedCat